Hayat bazen çok zor olabiliyor. Çevresindekiler bir türlü
anlamaz insanı. Kalbini kırarlar bazen de istemeyerek de olsa. İnsan günlerce
hatta yıllarca unutamaz dönemez normal hayatına. Aslında biraz da hoşuna gider
kendisine acı vermek. Aptalca bir haz verir insana. Hele bir de çektiği acıları
ve yaşadığı üzüntüleri içli içli anlatarak övüneceği, kafasını şişirebileceği
kimseler varsa etrafında. Kalbi kırık yaşamak bir başka tat verir insana…
 |
| Bi şeyi çekiyorlar sanırım benden
|
Fakat zaman geçtikçe insan istemese de o kırık kalbi
düzelmeye başlar. Zamanında tedavi etmediği o kırık kalp kendi kendine kaynar
yamuk yumuk, aksak topal bir kalp oluverir. Artık insan etkilenmemektedir;
ağlayan çocuklardan, yalvaran insanlardan, savaşlardan, hastalıklardan,
cinayetlerden. Kendisi bile şaşar bu haline. Ancak insanın kendisine oynadığı
oyunların sonu yoktur!.. Bu defa da duygusuzluğu ile övünmeye başlar. Kendini
diğer insanlardan üstün görür artık. O farklıdır, olur olmaz her şeye
üzülmemektedir. Ne yazık ki artık sevinememektedir de küçük sürprizlere.
Sevememektedir en yakınındakileri bile. O kendi elleriyle kazdığı mezarındadır
artık...
Bu gecemin ve bu yazımın şarkısı Şebnem Ferah - Bir Kalp Kırıldığında benden sizlere gelsin.
