31 Ara 2012




2012'nin son postundan tüm okuyucularıma selamlar olsun diyerek başlamak istiyorum bu yazıma.
Yeni yıla girmemize sayılı saatler kala neler yapıyorsunuz, eğlenionuz mu anağm? diye saçma bir giriş yapmamak için kendimi zor tuttum, ama işe yaramadı.

Okuma listemde yığınla geride bırakacağımız seneye dair yaşanmışlıklar ossun gelecek hakkındaki temenniler olsun yığınla yazı okudum. Sonra aa benim neyim eksik benim de yaşanmışlıklarım ve temennilerim olamaz mı diyerekten bu yazının başına tüm üşengeçliğimle oturabildim sonunda.

Amorf için 2012 nasıl geçti?

Bu sorunun cevabını merak edenlerin olma ihtimalini düşünerekten kendi  gevezeliğime bahane uydurup anlatmaya başlıyorum...

# 2012'nin ilk saliselerine sevgilimle girmiştim, ailesinin evinde yeterki onun yanında olayım -ki benim için bir ilkti sevgiliyle yeniyıla girmek- diye tee Samsun'a gittim evet uzaktan ilişki yürütme deneyimini de yaşadım bu sene. Saat gece yarısına gelirken odasında dudaklarındaydım, şimdi anımsadım da pek romantik olabiliyormuşum yahu ben, ı-ım neyse... Seneye böyle girdik ama elbette hepinizin bildiği gibi "nasıl girersen öyle geçer" eblek bir ifadenin ne kadar saçma ve gerçekdışı olduğunu bu yıl bir kez daha gösterdi bana ve uzaktan yürümeyen ilişkim tökezleyip kanalizasyon çukurunu boyladı.
Bir yandan ilişkim için çabalarken diğer yandan da okulda ilk seneler açıldığım hatta açılma öncesi kendimi tanıtma ve ısınma turları atarken bana -sen eşcinsel misin? diyerek tüm heyecanımı yerle bir eden samimi bir arkadaşımdan ayrılmak zorunda kaldım. Kendisi bölümü okumakta zorlandı şehre ve yurt ortamına alışma derdiyle uğraşırken ve malum kız babası etkeniyle İzmir'den babaocağına gitmek durumunda kaldı. Her an haberleşip hala tüm dedikodularımızı bilmemize rağmen omzunu özledim :/
Bu yılda fazla ekşın göremedi bu beden 2011den 2012ye taşıdığım ilşkim yaz başlarında bitmişti benim için, fakar karşı taraf takıntılı ve şizofren çıktığı için bana karanlık bir temmuz yaşatmıştı. Hastanelerde geçmişti yazımın bir kısmı. Malum azcuk kafadan rahatsızım da ben çok sorgulayıcı ve ağır düşünceleri kaldıramıyorum. Ama bu zamanlarımda yanımda olacaklarını gösterdikleri dostlar edinmişim ki beni sürekli arayıp sordular, Sorunlarıma ortak olup beraber çözümler ürettik. Telefondan gullüm yapıp kafamı dağıtmalar filan. Her senenin bana kazandırdığı önemli şeylerden biris onların dostluklarıdır. O ciddi, samimi ve çıkarsız kimseyi bulamayız dediğimiz sitelerden birinde bulmuştum ben bunları ve ailem oldular.

# Bu senenin en sürprizli ve ekşınlı zaman dilimleri hastanelerdeki koşuşturmacalarım ve hazır yaşadığım şehirden uzaklaşıp başka şehirdeki hastaneye gitmiştim. Orada yaşayan yeni kişilerle tanıştım ve buluştum. Tabi bu şanssızlığımla kezbanken tanıştığım ve benden deli gibi hoşlanan bi amcayla konuştuğumu buluşunca farkettim... Tebi anında o buluşmadan uzaklaşıp yeni dalgalar üzerinden sörf  yapmaya bıraktım kendimi. Tatil bu uğraşlarla geçip giderken bitiverdi sağ olsun. Okula dönüş yani benim için İzmir'e evime odama yatağıma yorganıma, microdalgama tost makineme dönüş demekti. Okulun ilk zamanları geçen seneden ahdım olan Modern Dans eğitimi almak için okulun topluluğuna katıldım ve şuan eski esnek Amorf olma yolunda emin adımlarla ilerliyorum.

# Bu sene bana o yıpratıcı bitişten sonra ufak çaplı birisini daha verdi. Ama dedim ya ufak çaplıydı, hani bir şarkıda vardı gelip geçiçi bir heves gibiydi iki taraf için de. Belki de yanlış zamanlarda çıktık birbirimizin karşısına bilemiyorum şuan. Bilmek de gereksiz bu saatten sonra...

# Bu senenin bana en büyük katkılarından biri ise yıllardır içimde sönmüş olan blog açıp yazma hevesim bu sene tekrardan Anka gibi kanatlandı hatta kalplerinize beynimdeki rüzgarı hissettirdi. En azından ben böyle düşünüyorum bu da bana yetiyor. Blog ve ardından twitter derken çok samimi arkadaşlıklar edindiğime inanıyorum. Yeni girmeme rağmen hemen kendimi bir  blog buluşmasında bularak daha da samimileşme fırsatı edindim. İzmir başta olmak üzere tüm şehirlerdeki blogurları öpüyorum bu yazımdan... Sizleri okuma fırsatını edindiğim için mutluyum.


# Bu sene yine çekirdek ailemle eşcinsel edebi ve sanatsal etkinliklere katılıp gökkuşağı ufuğuma yeni renkler ekleme fırsatı buldum.

# eeee sen hiç sevişmedin mi? diye sorarsanız. sorun sorun çekinmeyinki anlatayım içimde kalmasın noluuğğ :) Akrep burcu erkeği olaraktan libidolarıma sağlık elbette ne cevizler götürdüm... Gerçi kısa ya da uzun süreli ilişkiler yaşamamdan mütevellit yasak denizlerde avlanmadım. Bütün bir sene bekledim durdum ve bu yazıyı yazmadan  24 saat önce verdim tüm libidolarımı rahatladım. Böylece 2012'nin son sevişmesini de yaşamış oldum. Bu güzel kapatıştan sonra yeni yıla daha bi hazır hissettim kendimi.

2013 ver bana

2013 bana, geçen seneden mutlu olduklarımı tekrar ver.
2013 bana, öğrenciliğimde idare edebilecek nakiti ver.
2013 bana, eğitim hayatımda mutlu ve başarılı olabilme inancını ver.
2013 bana, değişmemi beklemeden ortak paydada buluşabileceğimize inanacağım adamı ver.
2013 bana, dostlarımın huzurunu, mutluluğunu görmeme izin ver.
2013 bana, bu hayatımda emin adımlarla ilerleme azmini ver.
2013 bana, iyi huylusundan, suylusundan azcuk da boylusundan ver.
2013 bana, 3 yetmez 5 yetmez 7 tane ver.
2013 bana, sağlık ver.
2013 benimle birlikte herkese tüm isteklerini ver.
2013 biz Lgbtt üyelerine ölüm vb kötü olayları görmemize izin verme!
2013 bana, gönlünden kopan güzellikleri ver.


Daha bu listeyi uzatırdım ama ocakta hindim var... Sonunda böyle ortaya karışık temalı bir yazıyı da yazmış bulunmaktan keyif aldığımı söyleyerek burada bu azcık geçmişi yad etme olsun azcık "wish list" yapma niyetli olan bu yazıyı sonlandırıp sizlerin hepinizi teker teker mıncırıp popiklerinize birer şaplak atmak istiyorum :* Her biriniz benim bebiklerimsiniz ve siz bebiklerimin mutlu bir yıl geçirmesini en içimden, derinlerden similya görmemiş yerlerimden diliyorum :)

Bu yazıyı bitirip sizi duygularıma tercüman olan video ile baş başa bırakmak istiyorum.

 
 
Bu da bonus olsun hadi yine iyisiniz iyi günümdeyim :)
 


22 Ara 2012




ARKAMIZDA SIRA SIRA DAĞLAR BIRAKTIK ZİRVELERİNDE KAR. KIRIK KALPLER BIRAKTIK O DAĞLARIN ARKASINDA, MAHSUN DUYGULAR BIRAKTIK, TİTREK DUDAKLAR BIRAKTIK. ZİRVESİNE ULAŞAMAYACAĞIMIZI BİLE BİLE APTALCA KAHRAMANLIKLAR, O KAHRAMANLIKLARIN YANINDA BİR SÜRÜ ABUKLUKLAR.

OYSA BİZ İPSİZ SAPSIZ BİR GURURUN ARKASINA SIĞINDIK. O GURUR Kİ BİZİ BİZE BİLE UZAK BIRAKMIŞ. BİZİ BİZE DÜŞMAN ETMİŞ. ALAMADIĞIMIZ DOSTLUK, ALAMADIĞIMIZ İNSANLIK, ANLAYAMADIĞIMIZSA KARMAKARIŞIKLIK...

KIYMETİNİ BİLMEDİĞİMİZ KALPLERİMİZDEKİ TOMURCUKLAR, O TOMURCUKLAR Kİ BELKİ BİR DAHA AÇMAYACAK. ELBETTE UTANCIMIZI GURURUMUZA SATACAK YENİKLİĞİNİ SAKLAYACAĞIZ ELBETTE GURURUMUZU YÜCELTECEK, AKLAYACAĞIZ. KİMSE ANLAMAYACAK KİMSE NE OLUYORLARLA AĞRITMAYACAK BAŞIMIZI VE BİZ GURURUMUZLA İKİMİZ GÜL GİBİ GEÇİNİP GİDECEĞİZ!


KİMİN UMRUNDA ARKAMIZDA SIRA SIRA DAĞLAR BIRAKMIŞIZ ZİRVELERİNDE KAR.
KİMİN UMRUNDA KIRIK KALPLER BIRAKMIŞIZ O DAĞLARIN ARKASINDAYMIŞ YAR.

21 Ara 2012

Akıllı veyahut Deli



Deliyim! Delisin! Deliler!
Kimdir bunlar?
Ne yaparlar?
Nasıl yaşarlar?

Dünyanın ve yaşam biçimlerinin sorgulandığı, korkusuzca fikirler yürütüldüğü (yürütmek hırsızlığın başka bir adı) bir yer. Kanım çekilmeye başladığında gördüğüm her düş’ün, düş olduğunu bile bile inanmam! Güçlü bir inanç göstergesi oluyordu. Sebep yarım yamalaktı. Açıklanamayan her durum için uygun kelimeler vardır ve yan yana gelip en uygun cümleleri oluşturabilirlerdi. Kafanı duvarlara vurmak zamansız, çözüm değildir. Önemli olan inançtır, kazanç değil!
Huysuzluk, yalnızlık, deliliğin en belirgin tutsaklarıdır, müebbet yemişlerdir her üçüde ve sınırsızlıkla desteklenmiştir. Akıllıların bazı daha akıllıları delilikle itham etmeleri, yargılamaları
ve sonuçlar göstermeleri en akıldışı davranış biçimidir.

Biçimsizdir!
Ahlak dışıdır!
Ahlaksızlıktır!

En zorbalar, akıllılar arasından çıkardı, hepsinde her şeye ve herkese sahip olma isteği vardı, hepsi çıkarcı, aşağılık ve normal olmayı marifet gibi görüp görmezlikten gelirler ve hırsızdırlar çaldıkları için delilerden, Delilerin gerçeklerinden! Tutsak oldukları birkaç beden ve o bedenlerin taşıdığı kıyafetler yüzünden mutsuzdur akıllılar.
Akılları her şeye yeter, kendileri dışındaki her şeye kusarlar ve  temizlemeden giderler. Temizlemeni ve hayatlarını kurtarmanı beklerler çünkü akıllıdırlar. Bir delinin gelip her şeyi kurtaracağını bilirler.
Akıllıdırlar, başkalarını düşünmezler, düşündüklerini iddia ederler.
İddia geçersizdir ama buna inanmazlar. İddia sadece iddiadır, kanıtlanmış değildir.
Her şeyi bilirler. Kelimenin anlamının içinde olduğunu bilmezler. Akıllılar cahildir.
Çünkü; anlamadıklarını anlamsız bulurlar, anlamaya çalışmazlar. Kendileri anlamsızdırlar.
Sadece başkalarının onlara yüklediği anlamdadırlar. Kendileri için başkaları ölmelidir.
Akıllılar hatasızdır. Hata yapmazlar,  ama herkeste ve her şeyde hata bulma yetenekleri en üst seviyededir.

Seviyesizdirler.
Kolay suçlarlar!
Kolay yok sayarlar!
Kolay yok ederler!
Yok edilesicedirler.

Akıllılar akıllıdırlar. Delileri sevmezler.
Deliler hisseder. Akıllılar tahlil eder, her şeyi sebeplendirirler, bir şeye başlarken sonucunu bilmelidirler, çünkü; korkaktırlar!
Deliler Delidirler. Hissederler, sonucu süreçte belirlerler ve genelde yanılırlar, çünkü;
cesurdurlar!


Akıllı başa.
Deli koca bir gövdeye sahiptir.
Akıllı yaratmaz, üretir ve akabinde ürettiğinden fazlasını tüketir.
Deliyse yaratır yaratır yaratır.
Tanrı delidir asla akıllı değil, çünkü akıllı işi değildir bu kadar akıllı yaratmak ve bunların sorularını cevaplamak.
Akıllı sorgular. 
Deli cevaplar.

17 Ara 2012

Eski Yeni Potpori

 
Fazla Hisliyim 
 
 Beynimdekiler çok fazla geliyor
kaldıramıyorum enleri
kusmak istiyorum.
 
Gözyaşlarım ve yazılarım beynimde
bomboş ve kocaman
renklenen, net olmayan
 
Kaçacak delik arayanım.
Paramparça olarak deliyim.
Yaşamda her adımı okşarsan seversin
durmazsın, bil ki yalnız değilsin.
 
Senin gözlerinle gören gölzer verdin
bu vasrayıma bile dokunman
hatta hissetmeni sağlayabilir.
 
Ama ben fazla dokunmuyorum.
Kalbimin hislerini kaldıramayacak
kadar kocaman oldum.
 Hissizlik istiyorum kendimde!
 
 
***
 
 
 
Hayallerim Benim
 
 
Hayallerim var benim
Sonunda hep gözyaşı olan
Sonunda hep suya hapsolan
Ama olsun varsın nasıl olsa her seferinde
Onları kurutup yeniden kurabiliyorum
Nasıl olsa kırılanların yerine
Yenilerini bulabiliyorum
 
 
 
Hayallerim var benim
Onlara tutunup, sığınıp saklandığım
Onlarla yatıp onlarla kalktığım
 
 
 
Hayallerim var benim
Nice senaristlere taş çıkartan
Gerçekleştirmeye bazen korktuğum
Bazen de gerçekleşmesi imkansız olan
Hayallerim var benim
 
 
 
Sabah kalktığımda eğer
Hayallerim yanımda yoksa
Nasıl yaşayabilirm ki ben o gün
Çünkü, aslında
Hayallerim, benim...
***
 
 
           
   GECE                
                       
 
Gece kalabalık çekip gitse
Fokurdamaz sokaklar
Her katil aptal bir kopyadır
Her cinayet bir masal
 
 
Ayrılır tenha sokaklar
Şehrin senfonik aslından
Dağılır cam kırıkları gibi yıldızlar
Gecenin pastel karanlığından
 
 
Ve gece bozar
Işığın yaldızlı kurallarını
Ay yepyeni biz yüzle gülümser
Bulutların ardından
 
 


12 Ara 2012

Bilmeyecekler


Her ne kadar gecenin beni tetiklemesinden nefret etsem de… Sabaha karşı aydınlanmaya yüz tutmuşken gece ben yine kalemin başındayım… Bir kalem edasıyla sarıldığım teknolojik kıvrımlar vasıtasıyla dökülüyor kelimelerim.

Hiç kimsenin okuyamayacağını bile bile yazmak… Yalnızca çaresizlik olarak tanımlanabilir sanırım.
Gece ilerliyor keyfim kaçık çayım soğuk ve açım yine…
Sabah neyin veya nelerin beni beklediğini bilsem de bildiklerim beni korkutsa da az çok. Üzerine üzerine gitmek zorunda olmam beni bitiriyor, aslında ben bu satırları dökerken kimse bilmese de yanıyor içimde bir yerler…

Ki bunu da nasılsa hiç kimse bilmeyecek.
 

Keyifli insanlar tadımı kaçırıyor… Baterist vurdukça davula keyifli keyifli ritimler durdurak bilmeden eşlik ettikçe onun sırıtmasına keyfim biraz daha kaçıyor.Söylediği şarkının anlattığı acı duyguyu hiçbir hasreti ya da hiçbir çaresizliği çekmemiş olduğu suratından anlaşılan solist gülerek söyledikçe o hüzünlü şarkıyı hasretten bahsettikçe alkışlayan ellere doğru içim bir kat daha yanıyor benim…

Adaletsizliğin ve çaresizliğin tam ortasında kalmış biri olarak gözlerim kapalı yazmaktan keyif alıyorum desem sadistçe. Sanırım ortalığı karıştıracağım yine. Benim seni hatırlamam lazım biraz sana dönmem lazım, bana biraz sen lazımsın gibi geliyor… Her ne kadar içimdeki potansiyel fazla da olsa buraya mükemmel sözcükler dökmeyeceğim. Bu sefer olmaz. Ne zaman sen aklıma gelsen oturup şiir yazmaktan bıktım usandım artık çünkü.

Bu hasreti lanet dizelerime dökmeyeceğim. Kelimeleri birbirine muhteşem bir şekilde uydurmayacağım bu sefer.  Bu sefer farklı olacak kendime o acıyı yaşatmayacağım. Yazdıklarımı en baştan okuyup çaresizliğimi ne güzel anlatmışım diyip en başta ben duygulanmayacağım…  sana nasıl geri dön diyemediğimi seninle konuştukça nasıl bittiğimi… O etkileyici kelimelerle anlatmayacağım bu sefer. Gitarın tellerine biraz daha anlamsız vuracağım. Şarkılarda biraz daha az hisleneceğim mesela. Daha çok saçmalayacağım kim bilir, belki işe yarar da en azından bir seferlik seni hatırladığımda canım yanmaz…

Bir seferlik. Gözlerimi kapattığımda aklıma gelmen güzel gelirdi sevgili önceleri. Ne hallere soktun bizi ah gelip de görsen. Anılarımızı dokunulmaz kılmıştım. Senden sonra dokunmak isteyenlerin hepsine resti çekmiştim gelmeyeceğini bile bile…

Şimdi o anıların her biri zerre zerre acıtıyor içimi. O sadeliğine ne yaptığını gelip de bir görsen. Senden şimdi “o” diye bahsediyorlar. Birlikteyken liseli diye dalga geçtiğimiz kişiler sana duyduğum aşkı irdeliyorlar. Bana âşık olduklarını benimse senden vazgeçemediğimi söylüyorlar bir çırpıda. Ömrümde hiç ilgisini duymadığım adamın ağzından senin hakkında yorumlar çıkmaya başlıyor, şaşırıyorum. Bizi ne hallere soktun bir bilsen. Ne hallere düştük adam ne hallere…Senin arkandan bunların konuşmaya cüret edebileceğini bilir miydim? Senin hakkında” o” diyebilecek kadar dokunabilirler miydi bendeki hatırana? Bu kadar yakınlaşabilirler miydi kalbimdeki sana? Bu nasıl hal, bu nasıl halvettir adam? Bu nasıl kargaşadır içimde? Sahte sevdaların baş gösterdiği normal hayatlara yükselir miydim ben? Sevginin şekline kadar değiştiği bu ortamda sensiz yürümek nasıl bir şey bir bilsen…

Her şeyi geçtim seninle yaşanılan aşkın büyüklüğünü gördükten sonra basit aşkların bir tarafında olanın ben olduğunu görmek… aşkın bu kadar basitleştiği ortamların olduğunu birebir yaşamanın ne demek olduğunu gelsen de bir görsen… Nerelere düşmüş sevmek, nerelere düşürmüşler? Ne kadar aşağılarda çalışıyor burada beyinler?

Burada her şey bambaşka sevgilim bilmen gerekir. Hiçbir şey ulaşamayacağın kadar uzakta değil, acılar hat safhada herkeste.  Duygusal çöküntü yaşamakta her biri ama her biri, burada yapamayacağın tek şey dertleşmek. Çünkü kime derdini anlatsan kendi başındakinin daha büyük olduğunu söyleyip başından savıyor. Ki aslında bilirisin benim mizacımda dert yoktur her ne kadar her yerden dert gelse de sarıla sarıla başıma olgunlukla karşılayıp gerektiğince ağlarım ben… Lakin buradaki adamların sahte duyguların ardına sığındıkları gibi küçük dertleri bile dağ edip birbirleriyle dert yarıştırmak gibi bir psikopatlığı var ve şu var ki sevgilim bunlar garip gelmeye başladı artık… Ağızlarda dolanan anlık acı fışkırması sözler. Cesaretsiz ve nedensiz yapılmaktan söz edilen, beylik laflarla daha da büyütülüp daha da bir acıklı gösterilen fakat asla yapılmayan eylemler düzinesi. Ergen triplerinden kurtulamamış adamların bir numaralı tercihi olmuş sevgilim.

Ait olmadığım dünyada yapayalnız kaldım sevgilim…
Beni ne hallere düşürdüğünü gelip de bir görsen?

Kendimizi kandırmayalım sen asla gelmeyeceksin sen dahil hiç kimse de… Bunların bir zerresini dahi bilmeyecekler.

Bilmeyecekler…
 
 
Blogger Witget