30 Kas 2012

Yağmur






Yağmur çiseliyor.
Yağmur.
Ürkek.
Durgun...
Ardım sıra gelen gölgem
Bomboş ve karanlık yol boyu.
Ben sadece bir çift kundura sesiyim.
Dünya üzerinde bir çok değere sahibim belki ama.
O sokak için ben sadece, yağmur altında bir çift ayak sesiyim.
Islak dudaklar...
Islak saçlar...
Sırılsıklam belki ortalık.
Gece sırılsıklam olmuş bugün.
Gözlerimde yağmur çiseliyor inceden.
Yağmur.
Ürkek.
Sessiz.
Tenha.
Yalnız.
Ve yağmur çiseliyor
Durmaksızın.
Dört bucak yürüyesim geliyor biraz daha faza sigara ihtimaliyle.
Bir ihtimale komşu olarak
DEvamlı
Durmaksızın
Köhne aşkların gölgesinde yürümek.
Gökyüzüne selam vermek
Ya da yıldızlara.
Evrenin göz kırpışını yakalamak için.
Yağmura göz kırpman gerekiyor.
Ve sonra bulutların perdelediğini görüyorsun.. İnce bir sis perdesi.
Derinlikle aranda
Ve yağmurum...
Aramızda bulutlardan çok daha fazlası var.
Ve yağmurum
Sana yağmurum dediğim günden itibaren
Bana sonbahar hiç gelmeyecek.
Sen yağmursan benim nazarımda
Ziyaretin hep yaz yağmurları kadar sürecek.
Bilakis aptal ıslatanından.
Islanan tek kişi olarak
Selam söyleyeceğim sana.. Islak ıslak...
Yollar yalnız.
Kaldırımlar.
Yokuşlar.
Yalnız hepsi.
Hepsi ıslak.
Hepsi soğuk.
Hepsi ufalanmış bir yerlerden.
Üç beş toprak kaymakta sağdan soldan, dağ yamacından aşağıya.
Bir sigara filizlenmekte dudağımın sağ alt köşesinden bu yana.
Usul usul yaklaşan bir kor alev bana doğru.
Ciğerimin ta dibine işleyen sıcak soluk.
Dudaklarımdan geçen o tül perdesi.
Dilimin üzerinde gezen dumanın ince hazzı.
Bir saniyelik geri ödeme gibi üfürüşler.
Soluk alışlar.
Verişler.
Hızlanmalar.
Yağmur ağırdan alıyor bu kez.
Eşlik eder gibi sanki.
Gölgemle tanıştırıyorum onu.
İkisi de takip ediyor beni.
Ve yağmurum
Bitti sanırım.
Sabah olmak üzere.
Veyahut olmuştur belki çoktan.
Güneş çıkınca yok olur yağmurlar.
Güneş gelince gelen yağmurlar, zaten iktidarsız.
Geriye bir tek soru kalıyor sanki.
Yağmurum!
Söyle ki gidişini mecbur bırakacak güneş kim?
Veyahut; yaz yağmuruydun da sıcaktan mı şikayetlendik?

20 Kas 2012

Babe Bean



Bugün günlerden 20 Kasım Dünya Transgender Günü olduğundan mütevellit okuduğum trans deneyimlerin anlatıldığı kitaptan örnekler paylaşmak için bu yazıyı kaleme almak istedim.


Öncelikle bilinen ilk trans erkek deneyimini paylaşmak isterim. Bu deneyime her ne kadar trans desek de bir ameliyat söz konusu değildir, aklınızda öyle bir olay canlanıyorsa ondan kurtulun ve anlatacaklarıma odaklanın. Gerçi ameliyat şart mı değil mi orası da ayrı bir konu ki trans deneyim kitabına bu örneği aldıklarına göre öyle bir zorunluluğun olmadığını gösterir. Çünkü sözlüklerde de geçtiği gibi trans kendinden geçme, içinde bulunduğu ortamdan sıyrılma, kısacası ruhla ilgili anlamları varken neden dışsal bir şeyler beklenilsin ki. O yüzden bu ilk trans erkek deneyiminde de öyle bir zorunluluktan sıyrılma vardır.

Bu ilk deneyimin ismi Jack Bee Garland' dır. Nam-ı diğer Babe Bean. Bu kahramanımız cinsiyet, sınıf ve coğrafya sınırlarını aşan, pek çok cephede öncü biriydi. 1869'da San Fransisco'da doğmuştur. Babası üst rütbeli bir subaydır.Ailesinin zoruyla rahibe okuluna gider, ama akrabasıyla evlenip o okuldan kurtulur. Evliliğini de hemen bitirir.Okuldan ayrıldığında erkek kıyafetleri giymeye başlar ve bir çok yerde değişik işler yapmıştır.California'da erkek kılığına giridği için tutuklanır. Bu durumdan dilsiz olduğunu söyleyerek gerçek adını bir kağıda Babe Bean olarak yazar. Sonrasında erkek kıyafeti giyme özgürlüğünden yararlanmak isteyen bir kadın örgütünün direnişleri sonucunda serbest bırakılır.Ailesinden uzakta tekne-evde yaşamaya başlar ve bir yandan da The Stockton Evening Mail'de gazete muhabiri olarak işe alınır. Bu pozisyon sayesinde cinsiyeti daha fazla merak konusu olmaya başlamıştır. Basın "gizemli kız-oğlan, erkek-kadın" gibi yaftalar arayışına sokmuştur kendisini.(çok gerekliymiş gibisine)Amerika-İspanya savaşlarının olduğu dönemlerde Filipinlere gider.Oradayken biyolojik olarak kadın olduğunu gizleyemez her ne kadar erkek takma isimlerini kullansa da. Ama bir şekilde orada yeni işler bulur tercümanlık filan yaparak geçimini sağlar.Askerlik hizmeti hakkında ise net bir bilgi bulunmamakta. Garland'a genelde butch lezbiyen gözüyle bakılmaktaydı, ama Garlan'ın görünürde kadınlara karşı romantik bir ilgisi olmamıştır. Erkeklerle arkadaşlık etmeyi tercih etmiştir, hatta bazı görüşlerinde ileri giderek kadınların oy kullanma hakkına karşı çıkmıştır. Filipinlerden tekrar San Fransisco'ya geri döner. Yine erkek kıyafeti giymeye devam eder1906 Depreminde Kızıl Haç'a katılarak hemşirelik görevinde bulunmuştur. Bu zamanlarda erkek olarak görünmek için ayrı çaba göstermiştir. 30 yıl evsiz erkeklere hizmet eden bir kurumda çalışmıştır. Bu demek olmasın ki Garland'ın homoerotik bir ilişkisi olmuştur. Aksine kahramanımızın o tarz ilişkilerine dair bir delil yoktur. 1936'da ülserden vefat ettiğinde biyolojik kimliği otopsi ile açıklanır. Ölümünün ardından her erkek sayıan bir kadın hem de bir trans-erkek olarak değerlendirilmiştir.

1970'lerin sonlarında The San Fransisco G&L Project onun hakkındaki bir slayt gösterisinde kendini kadın olarak tanımlayan ve erkeklerin erişebildiği fırsatlara sahip olabilmek adına kılık değiştiren butch kadınlar geleneğine sokmuştur. Ama 1990 yılında çıkan From Female to Male(FTM) adlı kitapta Garland'ın trans erkek ayrıca muhtemelen gey olduğunu iddia edilmiştir.
Onun bir erkek gibi yaşamak istemesinin sebepleri yalnızca topluun kadınlardan beklediği giyinme şeklinden duyduğu hoşnutsuzluktan daha karmaşıktır!
Bu hikayede kimliklerin zaman içerisinde anlaşılmasının nasıl değişimler gösterdiğini görürüz.Bugünkü bakışımızla Garland'ın kendini nasıl tanımlayacağını kestirmek imkansızdır... Gerekli mi diye sorarsanız cevabım belli.

Dipnot: Yazının başında  örnekler paylaşacağım diye giriş yapmıştım, fakat gördüm ki tek örnek verirken bile ayrıntıları atlayamamamdan ötürü uzatıverdim. Bu durumu görünce de diğer ilgimi çeken örnek veya örnekleri diğer postlarımda sizinle paylaşmayı düşünüyorum. O yüzden şimdilik bu örnek günün anlam ve önemine değinemk istedim.

Dipnot: Başta Türkiye'deki öldürülen, hakarete uğrayan, evleri mühürlenen, kış mevsiminde sokakta kıyafetlerini dahi almalarına izin verilmeden bırakılan (vs.) trans arkadaşlarımızın günlerini kutlarım ve nefret cinayeti kurbanlarını da bu yazı vasıtasıyla anmak isterim.


15 Kas 2012

Bu Beden ne Çarpışmalar Gördü...


müzik dinlerken sahip olduğumu sandığım beden

Bugün, tek amacı kulağındaki müziğin verdiği ahankle yürümek isteyen bu beden 3 defa trafik kazasına olay mahalindeyken denk geldi. ve bu ahenkle yürüyen bedenin sıradan bir bedenden farklı olduğu düşüncesine kaptırdı kendisini. Cazibe benim bedenimde müzik dinlerken ortaya çıkıyor sanırsam.

İlk rastgeldiğimi anlatacak olursam, arkadaşlarımla sabahki derse doğru giderken kampüs girişinden içeri girmeye çalışan bir motosikletli gencin koskaca kapıdan geçemeyip kapının direğine girmesi hafifi güldürücü ve düşündürücü bir durumdu. Tam o esnada çünkü ben de kapıdan geçiyordum ve onun geçmesi için yol vermiştim (aksi gerekirken) sanırım sabahları ayrı bir düşünceli, mülayim veya eblek olabiliyorum.Çocuk bu nezaketimi odunsal bir kabul edişle kapıdan geçerken bana kafasındaki kaskını sallayarak "teşekkür etti" ve o anda direğe girmesi bir oldu. Kapıdan geçen arkadaşlarım olayı görünce arkalarını döndüler ve çocukla manidar bakışmamıza tanık oldular. İlk tepkileri de saat dilimi ayırtetmeden kenafirliğini gerçekleştiriyorsun oldu. Tamam gözlerimin bu tarz marifetlerine çok defa şahit oldum, ama bu bedenin hiç mi katkısı yok bu olaylarda. Çünkü kapıdan geçmesini beklerken çarpılar direğin karşısındaki direğe dayanıp bekliyordum. Sabah uyuşukluğumla sanırım oto showroomlarındaki avrat moduna girmiş olabilirm direği görünce, hatırlamıyorum o anın şokuyla şuan. Neyse çocukla manidar (sen sus gözlerin konuşsun  modu) bakışmadan sonra kolay gelsin cınım deyip olay mahalinden etkileyici bedenimi uzaklaştırdım(yersen). Arkadaşlarıma arkadan yetiştikten sonra onların kenafirliğim, uğursuzluğum, şom ağızlılığım temalı bir kaç söylemini dinledim ve güne böyle bir olayla başlamanın şokuyla derse girdik. Aklımda çocuk o direğe nasıl çarpmayı becerebilir sorusuyla tabiki derste not tutamadım. Çıkışta tutan arkadaştan fotokopi istemeyi de eksik etmedim çalışkan olma isteğini içinde barındıran bir öğrenci olarak.




Kampüste geçirdiğim zaman zarfında yavaşla başka konuların araya girmesiyle, fotokopi koşturmasıyla ve abimle son dakika planlanan bir buluşmayla aklımdaki o malum sorudan uzaklaştım. Ta ki buluşmanın bitip eve dönüş yolunda iki tane daha kazaya şahit olana kadar. Şimdi de bu bedenin diğer verdiği hasarlara gelicek olursak.


İkinci vakamda aslında pek bana yer yoktu.  Trafik kurallarını pek bilmem lise geçmişimde tek kötü dersim trafikti diyebilirm. Bir türlü ezberleyemedim levhaları, ki ezberi kuvvetli bir öğrenciydim. Tek bildiğim erkek figürünün kullanıldığı yaya ve okul geçidi tabelalarıdır. Yani trafikte sadece karşıdan karşıya geçme hakkında fikre sahibim net olarak. İlgi alanı ya da algıda seçicilik ne derseniz artık kabulüm...Ama az çok hafızamda kalan bilgilerimle ikinci şahit olduğum kazada suçlu taraf yan koltuğunda çirkin kara kuru bir kız olan haşin Türk trafik delikanlısındaydı. Çünkü ara yolda olmasına rağmen caddeden geçen üstü uzun çubuklar yüklü kamyonete yol vermedi ve şoför kapısına geçirdi. Burada benim etkim ne diye soracak olursanız. Çarpmanın etkisiyle ani fren yapan kamyonetin üstündeki o 4 5 metrelik paketli çubuklar frenin etkisiyle kamyonetin önüne boylu boyunca uzanarak ahenkli düşüşünü ayaklarımın ucunda tamamladı. Bana doğru gelen uzun çubuklardan ürkmeyle geri doğru narin bir ceylan gibi sekmem bir oldu. Yeri gelmişken ani gelişen durumlarda reflekslerimin zamanlaması beni pek çok durumdan kurtarmıştır. Neyse ki kavga çıkıcağını umduğum bu kazada laf dalaşı ve kedi misali kabaran suçunu kabul etmeyen erkek bedenleri görülmedi. bunda o çırpı bacaklı ve kesinlikle dırdır yaparak dalyan gibi delikanlı şoförcüğümün dikkatini dağıtıp kazaya sebebiyet veren kadın ırkının bet suratlı nişanesinin olay yerinde dolanmasındandır. Ahh ahh ben olsaydım o karı bozuntusunun yerinde böyle kaza yapardı o gay olmamın yegane sebebi olan şoförcüğüm... Onun için tabelaları, tüm kuralları hatta sağımı solumu öğrenip kokpit pilotluğu bile yapardım ona. ama nerde tahtaya am çakıp satılan kadın misali o kara kuruyu yanına alırsan olacağı budur diye uzun bir içsel söylenmeden sonra daha fazla kaptırıp kendimi ah bir şey oldu mu caanım diye şoförcüğümün yanına koşmadan naçizane bedenimi olay mahalinden uzaklaştırdım.



Bu ikinci olaydaki kazanın, ani frenle ayak ucuma secde eden uzun çubukların ve yakışıklı dalyan şoförümün etkisinden kurtulamadan evime iki adım kala son kazama tanık oldum. Bu seferki nasıl gerçekleşti hemen kısaca ona odaklayayım sizi isterseniz. Çünkü uzatacak bir konu yok bu vakada sebebi dalyan diyebileceğim şoför profilinde kimse yok. Bu sefer minik çapta trafik canavarı olanların cinsiyetleri kadındı. Peki bunda benim payım ne olabilir az düşünün bi. Şaka şaka hemen anlatıyore. Kulağımdaki gay tınılarıyla sek sek sekerek çaydan geçerek edasıyla iki partlı olan evime gideceğim bir caddedeyken tek partı geçip diğerine geldiğimde kadın şoförü olan bir cip geliyordu ne hızlı ne de yavaş diyebileceğim bir yaklaşmayla. Sanırım bu hıza kadın şoför hızı diyebiliriz. Kulağımdaki tıptısla yerimde bekleyemeyip karşıya geçmeye yeltendim minik adımlarımla, ama sonrasında bu yaklaşmadan emin olamayıp geri çekildim. Böyle bir arabanın şoförü erkek olsaydı bu bana çarpabilir deyip hiç geri çekilme eğilimi göstermeden yola atabilirdim kendimi. Hatta arkasına bakmadan gaza basacağı ihtimaline karşın kucaklayıp beni hastaneye götürme ümidiyle içimi doldurup ayakla değil bacaktan girerdim yola. Lakin hayat her zaman istediğimizi vermiyor işte bize... Bu git-gelden kafası karışan dişi ırkın en kararsız ferdi de ne halt yiyeceğini bilemedi. Cem Yılmaz'ın da dediği gibi altındaki arabaya hakkını vermeyen gereksiz bir dur-kalk yaparak yolun boşalıp çıkış sırasının kendisine geleceğini sanan bisikletli ergenimizin kendisine bodoslama dalışına neden oldu. Bugünkü şahit olduğum kazaların verdiği tecrübeyle en absürdü olan bu kazaya mimiklerim tepkisiz kalamadı ve sert çıkışlı kahkahayla karşılık verdim o " ne oldu ayol " diye bakışlara. Sonradan bu veridğim tepkinin pek etik bir davranış olmadığını düşünerekten ağzımı kapatıp sessiz gülüşüme devam ettim ve apartmanımın kapısına geldim. Böylelikle kazalar açısından bol olan günü evime girerek sonlandırmış oldum.


Bu yazıyı yazarken farkettim de benim gibi meraklı bir kişilik nasıl oldu da bu şahit olduğu kazaların sonrasında ne olacak diye saatlerce ayakta kıpırdamadan ve göz kırpmadan meraklı kalabalığı oynamadı. Şaşırdım kendime şu an. Sanırım hepsinde bedenimdeki suçluluk duygusunun verdiği atik ve sinsi uzaklaşmayla olay mahalinden ardıma bakmadan gidişimden dolayıdır diye düşünüyorum. Bir dipnot olarak da bunu belirtmek istedim.
biliyorum temayla alakasız ama tatlı son olsun diye eklemek istedim :)

14 Kas 2012

Sahipsiz Seranad



Şu sıralar tanınan metal, rock ve alternatif grupların albümlerinde yer etmiş slov parçalarına takılmış durumdayım.

Özellikle Pentagram'ın şu şarkısına fena sarmış vaziyetteyim okula giderken muhakkak 2 kere dinlerim. Öyle güzel derin sözleri var ki. Onun sözlerine gelmeden size azcık diğer grupların slov parçalarını paylaşmak isterim. Dev bir albüm serisine sahip olan yakın zamanda İzmir'e konsere de gelen Scorpions'dan başlarsak. Benim sevdiğim yegane şarkıları bence bu şarkıdır. Geceleri dinleyip uyuduğum zamanlarım olmadı değil. Eşliğinde yazılar yazdığım loş sabahlamalarım olmuştur. Daha bir sürü şarkısını sayabilirm, ama bıkmadan dinlediğim diye düşündüğümde bu şarkının yeri ayrıdır bende. Scorpions etkisinden çıkarsak sırayı ergenliğimin tavan yaptığı zamanlardaki kulak misafirim olan Metallica'ya getirmek istiyorum. bu sözü bitirebileceğimden emin değilim ama başladık artık deyip müziklere geçmek istiyorum. Metallica'yı ilk bu şarkıdan dinleyen arkadaşlarım grubu klasik yabancı slov şarkılar yapanlar diye ötelemişti. Halbuki bilse bu o grubun şöhretli slov şarkılarından. Ve ben bu şarkıyı saygı duruşu gibi kıpırdamadan  her sözü ve tınısını sindirircesine dinlerim. Bu şarkının etkisinden sıyrıldığım zamanlarda şu ve şu şarkı da dinlettirirler kendilerini defalarca. Aslında Metallica'nın tüm şarkılarını albümlerini dinleyebilmişliğim, böyle bir zevkim de vardır hani. Severim kendilerini ilerleyen yaşına rağmen solisti James'teki karizma filan dinlettirir kendisini bana. Dinlediğim diğer kült slov parçasına geçmek gerekirse ismini anacağım grup Guns N'Roses olur. Severek dinlediğim eski gruplardandır. Şarkısını ise buradan dinleyebilirsiniz. Iron Maiden'den slov inci olarak şu şarkıyı severek dinlemekteyim şu aralar. Bir zamanlar Girlfrend diye eğlenceli klibi olan Avril Lavigne'yi de dinlemişliğim vardır. Bu şarkıcının da güzel dinlenilesi Alice Harikalar Diyarında soundtracki vardır. Artı olarak baba slovu olan şu şarkıya ve klibine bittiğimi söylemeden geçemem. Baba demişken hazır aklıma gelen esas babayı takdim etmek isterim. Pink Floyd. Bu grup harbi ilahtır. Benim için ilah şarkısı ise acıklı bir anısı olan bu şarkıdır.Babalara giriş yapmışken Led Zeplin ve Aerosmith'ten bahsetmeden geçemezdim elbette. Led Zeplin klasiği olan şu şarkıyı duymayan var mıdır bilmiyorum, en azından tınısı bir yerden tanıdık gelir diye düşünüyorum. Aerosmith'in şu şarkısı da tanıdık tınılardandır. Diğer bir baba da R.E.M'dir.Onu tanımamızı sağlayan ve ilahlaştıran şarkı olarak düşündüğüm şu şarkısı da sağlam slovlardandır. Alternatif bir grup olan Paramore'un da güzel bir slovunu dinlerim arada. Alacakaranlık serisinin ilk filminin soundtrackliğini yapmış bu şarkı grubun dinlenilmesi gereken bir parçasıdır diye düşünüyorum.
Lise sonda farkına vardığım ve hala playlistimden eksik etmediğim kült slovlarımdan bu şarkı da biricik Gwen Stefani'nin grubu No Doubt'tan başkasının değildir elbette. bir de sadece klibini ve şarkısını sevdiğim hakkında bilgim olmayan Hoobastank grubu var. Tanımam etmem ama şu şarkısını severek dinlerim şahsen. Evanescence'yi unutup bu sonlara kadar sarkıttığıma inanamıyorum. halbuki taptığım iki tane benim için dev gibi şarkıları yer etmiştir benim hayatımda. biri benim için de ölümsüz olan ve sevgilimin deyimiyle karanlığı içinde barındıran bu şarkısıdır. The Cranberries ve The Eagles'in eskilerden günümüze kadar hala sağlam duracak şekilde gelen muhteşem slov şarkıları da kişiyi uzaklaştırmayı hala becerebilmektedir. Muhteşem şarkısına eşlik ettiği muhteşem klibiyle Cranberries'in bu şarkısı hala canlılığını korur benim için. Dünya çapında kült olan Eagles şu şarkısını bilmiyen duymayan yoktur herhalde. Bu listede çok dinlemesem de Coldplay de olsun istedim. nadir dinlediğim şarkısı benim için sadece bu şarkıdan ibarettir. Yine böyle sadece tek şarkısını severek dinlediğim. hatta ilk önce coverını sonra orijinaline ulaştığım bir şarkıdır kendisi. Radiohead'in bu şarkısı bildiğim tek şarkısıdır ayrıca. Ama Walk of the Earth coverını daha çok severim ne yalan söyliyeyim. Ah acı sivri biberlerim benim Red Hot Chili Peppers'ımın bu şarkısı olmadan bu post tamam olmazdı.

Aslında azcuk da Türk şarkıcıları zikretmeyi planlıyordum bu yazımda ama susmak bilmedi yabancı dinleyen tarafım. baktım  ki fazla uzun olmuş ben de başka bir postta görüşmek dileğiyle ve sizi başta da söylediğim Pentagram'ın o nadide sözleriyle baş başa bırakmak istiyorum.
 
 
 


Sanırsın,dağlarda yol olmaz
Usanırsın,kalbinde güç kalmaz
Uzanırsın,oooof yarın olmaz
Zor günlerin,ardında huzur olmaz ki
Her zaman,umutlar yön bulmaz
Yarın olsa da,beklenen gün olmaz
Sözlerim gerçektir
Yüreğim kardeştir,her zaman
Umudum sonsuzdur
Uğraşım bitmez hiçbir zaman
Geliyor geçiyor hayat
Dönüyor durmuyor dünya
Geliyor geçiyor zaman
Dönüyor durmuyor dünya
Sanırsın,yalnızlık tek dostun
Aldanırsın kaçmakla bitmiyor
Hiçbir zaman, oof yalnızlığın
Sözlerim gerçektir
Yüreğim kardeştir,her zaman
Umudum sonsuzdur
Uğraşım bitmez hiçbir zaman
Geliyor geçiyor hayat
Dönüyor durmuyor dünya
Geliyor geçiyor zaman
Dönüyor durmuyor dünya

Bu dağınık, ama üstünde uğraşılıp düşünülmüş, cümleler arasındaki kopukluklara rağmen buraya kadar sabırla okuyabilen gözlerinize ve özellikle ilginize teşkkür ederim.

Müzik evrenseldir...

Dipnot: Bu post fonda temayı oluşturan şarkı çalarken yazılmıştır. o yüzden gruplar arasındaki geçişler pek orantılı ve sağlam bir cümle yapısıyla olmamıştır. affola...

12 Kas 2012

Kimdik?





gecenin karanlığında köşe başında
avuçlarındaydı başı
eğmişti önüne
kimbilir kaç damla saçmıştı yerlere
o bile sayamamıştır
yüreği kaç parçaydı kimbilir
neydi onu o hale getiren
kimdi gökkuşağından renklerini çalan
bir hikaye bir öykü yoksa bir roman mı acıları
anlatsa biter mi, diner mi ?
hangimiz böyle olmadık ki
hangimiz taşımadık hayatın katran karası izlerini
bırakın renklerimizin çalınmasını
söylesenize hangimiz her gece zifiri karanlığımızda boğulmadık?!
bir romandı hepimizin elindeki
almış başını giden
okumak için hangi köşeleri seçtik kendimize                         
kimimiz içimizdeki kalabalıklarda boğulurken
kaçımız kalabalıklarda aradık kendimizi
ya da akıttığımız gözyaşlarımız yağmurdan daha mı az ıslattı
bu çivisi çıkmış dünyayı.
gülmek için taktığımız mutluluk askılarıydı                 
yanaklarımızı acıtan
gamze dedikleri şeyde onun izleri miydi?
özet geçilir mi hayat
ya da kısaca anlatayım denebilir mi ?
hani herkes mutlu ya kahkahalar atıyor ortalığa;
unutmayın
çok gülen insanlar çok acı çekmiş insanlardır...

Blogger Witget