6 Ara 2012

Z.



Bağrış çığrış içinde uyanıyorum. Damla damla kaçırdığımız bir hayatı mahvetmenin eşiğinde, belki boşuna terlenen belki de bu çok öte.



Gördüklerime inanamıyorum; dehşet her şey dehşet içinde. Omuzlarıma vuruyor, suçluyum nereye çevirsem başımı. Tüm çaresizlik bulutları dökmekte lanetini üstüme. Düşünememek değil, aynı zamanda tarifsiz bir korku -ya kendine gelmezse-



Sallanıyor aklını yitirmiş olacak. Sadece seyrediyorum, çaresizim. Konuşuyorum ama saçma sapan. Bilemiyorum... Hiçbir şey bilmiyorum. Gün değişiyor sert rüzgarlara karşı koştuğumuz sahilden başa almal istiyorum her şeyi.



Gözyaşları, sesler, çıkarsızlık içinde neyi yapacağımı bilmiyorum. Önce ve sonra karışıyori elim ayağım birbirine düşman. Halsizleşiyorum ama güçlü olmalıyım diyorum kendime, gücüm sadece bana yetiyor ve anlatamıyorum... Ben de ağlamak istiyorum haykırmak saatlerce. Ben de tükenmişliğin eşiğindeyim görünmeyen bu. Bende de bitiyor bir şeyler zaman ilerledikçe. Kabus... Karanlık oda garip konuşmaları, çarenin dört bir yana saldırdığı anlar. Hiçbir şey bulunamıyor. Düzenleyemiyoruz, dağınığız ve çoktan beri dağıldık. Ya kendine gelmezse, bir fırtına çıkıyor ve bedenimi içine alıyor savruluyorum... Çarpıyorum bir yerlere, çürüdükçe çürüyor etim, düşüyorum düştükçe. Bir şeyler ayakta tutuyor, ayaktayım ama çoktan yıkıldım. Çoktan...



Son harfi olmuşum alfabenin. X ve Y oturmuş beni beklemeden bu üç bilinmeyenli denkleme. Meğer benim için kurulmuş Z (!)

4 Ara 2012

Buluşma var dediler Geldik!..








Aynen de bu başlıktaki gibi gerçekleşti olaylar. İstanbul'da gerçekleştirilen buluşmanın yazılarını okudukça içimizdeki kıskançlık hamurları kabardı da kabarmadı değil hani. Bi çekememezliliktir, hatta Werther'e eşlik edip tüm kepçük ağzımı açtım amma velakin kendimi o yazıları iç çekerek okurken buldum kendimi. Veee şimdi sıra onlarda. Azmettik ve o bize ilham ateşini veren buluşmanın neredeyse üstünden 1 ay geçmeden İzmir'de geleneksele dökülecek buluşmaların ilkini yapmış bulunmaktayız. Hemide pek anlamlı bir günde yapılmıştır bu buluşma lütfen bu konuyu da atlamalayım 1 Aralık Dünya Aids Gününe yaraşır bir buluşma yapmak da ayrı bir gurur kaynağı...


Condomlarıma iyi bakın :)
Lafı başlangıçta uzatmadan hemen o güne getirmek istiyorum konuyu. günlerce gözlerimizi ve parmaklarımızı helak edip twitterda oluşturduğumuz sinerjinin bu akşam canlısını görecek olmanın bir heyecanı ve merakıyla hazırlanmaya başladım. Bi baktım erkenden giyindim ve hazır oldum ee ben ne yapcam şimdi diye düşünürken twitter sinerjisinin kahramanlarından Günışığı'ma mesaj edip biz buluşsak mı buluşma saatinden önce filan diye sevimli kedi sürtünmesiyle konuya girdim ve ikna ettim.

Evden çıkıp günün anlam ve önemi için prezarvatif aldım tüm bloggercağızlarıma. Onlara bir şey olmasın daha yeni tanışacağız diyerekten. Alsancak'a vardığımda azcuk kitapçılarda dolandım ve Günışığımı bekledim. Geldiğinde ise yavrum heç Defne'ye gitmemiş, tuttuğum gibi kolundan  oturttum köşede bir yere bir şeyler içtik tebi o arada ben susarmıyım. Oracıkta meşrubatlar eşliğinde nerden geldi nereye gidiyor neler yapıyor tüm suallerimin cevaplarını tek tek aldım :) Biz konuşurken yan masaya gelen biricik Sineeümü gördüm ve anında mod değiştirip mahalle adabına kayıverdim masadan masaya konuştuk. Defnede de bir sürü anlatılacak şey var ama oradan kalkıp mekana geçtiğimizde ise garsona bizim reze.. dememle üst katta demesi bir oldu. Neyse yönlendirmeyle merdivenleri çıkarken masada BiGay ve NotDefteri m otururlarken gördük. Hemen kaynaşıp masaya oturduk ve diğer katılımcıları beklemeye koyulduk. Arada git geller olmasına rağmen total olarak 10 kişi bir araya getirecek bir buluşma tertip ettik mi ettik ;) Ve şimdi aklımda kaldığınca ve dilim döndüğünce size o buluşmadaki dürbünüme davet ediyorum...

Günışığı; beni kırmayıp koşuşturarak erken buluşma davetimi kırmadığı için burada 70 melyonun huzurunda tişkürlerimi yolluyorum en esasından. twitterda oluşturduğumuz sinerjiyi buluştuğumuzda da anında yakaladık ve pointimde yükselerek ona sarıldım. Çünkü adamla aranmızdaki boy farkı karışlarla hesaplanamaz. Dans konusundan benden kat ve kat deneyimli beni tecrübesiyle döver bir kişilik kendisi. Twitterdaki muhabbetlere neden geç kaldığını ne işLERle uğraştığını duyunca hak verdim ki katılması bile mucize. Sineeümle ilk tanışma fırsatını yakalayan kendisi oldu ve hatta buluşmaya davet edilmesini de istedi. Siz düşünün benim sinekteki etki aurasını :) Evimin oğlanından söylemeye fırsat kalmadı ama ayakkabılarını ben de pek sevdim şekerr.. Sanki twitterdan öncede tanışıyormuşuz gibi hemen kaynaşıverdik pek sevdim kendisini ve sıcak kanını.. Bana göre akşamın sıcak kanlısıydı diyebilirim tebiki benden sonra :)

Not Defteri'ne gelicek olursam eğer siz onun twitterda 2612648412 salisede bir attığı tweetlere bakmayın, masada şeker (yazılı olarak bu kadar mozaikleyebiliyorum) içme ve arada katıldığı muhabbet dışında pek sesini duyamadığım bloggerdır kendisi. Buluşmaya daha çok onun ses tonunu merak ederek gelmiştim aslında, çünkü görüntüsünü hayal dünyamda tamamladığımdan pek farklı bulmadım. Yaptığım kulak misafirlikleriyle Günışığıyla dedikodudayken ucundan duydum bir şeyler. Ama kıyamam arada Günışığı ile aramda laf taşıma görevini üstlendi ağır işitme sorunumdan ötürü. Buradan da teşekkürlerimi iletirim kendisine. Akşamın sen sus gözlerin konuşsunuydu benim için.

Leithycat : Fazla kalamamasına rağmen twitterda arada laf atmalarımın sayesinde minik bir sinerji oluşturduğumuzu düşünüyorum. Saç rengini pek sevdim. Dershaneden çıktığı ve ders çalışması gerektiği halde buluşmaya katılmaktan geri kalmadığı için pek sevindim.Buradan belli sebeplerle katılamayan arkadaşlarımıza örnek olması için belirtmek istedim (hıh). Haftada bir kaç kez okuluma gelip ders filan alıyormuş ve haberleşip buluşmak için sözleştik. Ben bu sözleşmeleri unutmam haberlerini bekliyorum ona göre cınım.. Kediciğim senin paspal koşuşturma halin buysa özenli halini merak ediyorum, hoş kızsın vesselam. Akşamın en yoğun koşuşturan bloggerı denilebilir kendisi için.

Canka Kuir : Aralıksız ve heyecanlı sohbetimiz tek okul ve dersler konusunda oldu. Meğersem ortak ne çok platformda bulunuyormuşuz. Bir buluşmaya kalmış iş yani o derece. Benden yaşça büyük olmasına rağmen yan yana koysanız küçültüp cebime koyarım yani. Cınım telefonunu almayı unuttum diğer buluşmalardan haber alabilmek adına. Yan yana oturmamıza rağmen ortak noktalar dışında pek konuşma fırsatımın olmadığı kişi o yüzden kendisini buluşmanın ama ben ilk girdiğim ortamda ben pek konuşamamkisi ilan ediyorum.

Evimin Ovlanı : Kendisiyle önceden bir minik çapta  en spontanesinden bir buluşma düzenlemiştik. Oradan neler yaptığını filan bilirim. bu buluşma için treni kaçırıp ottübüsle seyyar market amcayla seyahet edip yanımıza atmış kendisini. Askere gittiğini öğrenince pek şaşırdım, oradaki yaşadıklarını dile getirince hele imrenmedim değil. Masaya gelir gelmez bana sen bi yahuşuklu mu olmuşsun diyerekten hemen sarılıp mıncırasımın geldiği bloggerdır. Arada boşalan yerlere pinekleyerek yadına düştüğüm zamanlarda özel konuşma fırsatı buldum. Özlemişim kendisini. Buluşmada yaptığımız planları uygulamaya dökücez yakın zamanda umarım. Haberlerimi bekle cınım... Masanın o anılarından sonra benim için koğuş gülüydü.

Chal Chene:  Yahu ben seninle heç konuşamadım kııı... Tek tek konsomasyona çıktığımda yanına oturdum ama sen telefonunla ilgileniyordun şeker pek sohbet gelişemedi aramızda. Aklında nerelerin hayalini kuruyordun bilemiciim ama arada mola verip yanımıza uğruyordun.. Evoğlanımın tanıtıcı mesajlarıyla hakkında fikir edinebildik. Bir dahaki buluşmada böyle istemiim ona göre. Amma velakin masaya döndüğün zamanlarda garson görmesin diye masada kimsenin almadığı condomu gizleyici tavrın artı puan aldı hadi yine iyisin. Gecenin arkamızı toplayanısın benim nezdimde..

BiGay: Masaya geldiğimizde hala telefonda kişi davet etme çabasındaydı. Neredeyse tüm bloggerların ortak noktası gibiydi. Herkesle bir buluşması ya da bir  tanışma anısı vardı. Gerçi kendisini daha önceden tanıyan bilen birisi olaraktan pek bir değişiklik görmedim kendisinde yine aynı bigaydi işte. Yalnızca fularını sevdiğimi söyleyebilirm. İşyerinden sanırım baya önce bir izin almış ki özenle hazırlanabilmiş. Özenine sağlık deyip gecenin ortak dilimi ilan ediyorum kendisini.

Homorexia ve biricik Şey'si İçinizdeki Gay: Buluşmadan buluşmaya koşuşturmalarına hayran olduğum namlarını İstanbul buluşmasından duyduğum bir çift. Masanın tek çifti ve tek dip dibeleri. Duygusallık yok ıı ıım.. Çok yakışıyorsunuz biribirinize iyilik temenni ediyorum adınıza. Fazla göz göze gelip gözlerimin gazabına uğramanızı pek istemediğimden mütevellit pek sohbet oluşturamadık aramızda. Ama sonradan çağırdığınız kadın arkadaşınızla ortak bölümümüz sayesinde yaptığımız sohbet ile sizinle de konuşmuş oldum. Ama içinizdeki gay masada şey olarak tanıtılmanın verdiği mahsunlukla bir sus pus kaldı.. Bu arada hala o barbekü soslu rufflesları çekinmeden mideye götürmesine alınmadım değil :( Buluşmanın yegane çifti denilebilir bu ikiliye.

Sineeeümm: Hayatımın kadınıdır kendisi. Sıkışık anlarımın balonu, düşkün zamanlarımın kirkosudur. Neşe pıtırcığım, ağzı ve göğsü heç kapanmayan dişimdir. Akşam ordan oraya koştururken birden ardımda bitivermiş buldum kendisini. Denize düşmüşlüğümden mütevellit onu göremedim ilk zamanlar, fekat gördüğümde o durumdayken deniz kızına sarılırmış gibi kucakladım hoop masaya kadar kucağımda taşıdım. Yan yana gelince farklı bir amorf çıkıyor sanki içimden. Yaşadıklarımız, başımıza gelenler o kadar ortak ki gözlerimden anlıyor beni. Kendimi keşfederken hep olmasını temenni ettiğim ablam oldu benim. Hayatımda kaybetmek istemeyeceğim neşe şelalem. Hep yağasın üzerime, çevreme emi sen. Buradan bir kez daha söylemek istiyorum Seni Seviyoreeem <3 Benim için her şeysin ama buluşma için iyiki geldinisin.



Buluşmaya katılamayan arkideşlerimi de yad etmek isterim. Umut Tanem ve Van Görlüm buluşmaya çeşitli son dakika gelemeyeceklerini öğrendiğim bloggerlardı. Pek bir hüzünlendim. Vangörlümü özlemiştim ne zamandir görmüyordum bi kez daha sarılmak kısmet olur mu diye hayıflanırken bu buluşma umut olmuştu bana ama katılamayacağını duyduğumda umuttan yaptığım yelkenlerim bi taraflarıma girdi. Bir dahaki düzenlenecek buluşmada evin girişine "cenazeye gitti" diye tabela koymayı unutma. Birdahaki buluşmada aynı hazin sonu yaşamak istemiyorum. Umuttanemi de pek merak ediyorduk masacak ama katılamadı kendisi, bizi yalnız kodu kafe köşelerinde.


Oyhh sonunda bu satırları da görebildim yaa.. o kadar çok şey içimde kaldı ki parmaklarıma gem vurdum zorladım kendimi kısa kesmek için. Bu buluşmaya dair nice anlatılacak ayrıntılar var. En kısa zamanda yenisini planlayıp hatta benim için plana bile gerek yok spontaneler şahı olarak çıkıp çıkıp buluşalım derim ben.

Masada çok isimleri geçti diye ekleyesim geldi
Dip Not:  Eğer unuttuğum bir şeyler olursa, ya da sürç-ü lisan ettiğim noktalar için tek tek şimdiden özürlerimi dilerim. Tecrübesizliğime verin abilerim ablalarım.. Hepinizi kocaman öptüüm.. :*

2 Ara 2012

Yok



Yokluğun dilsiz.
Yokluğun sağır cehalet.
Yokluğun acıdan hamile bir ucube
Bu etimi acıtan;
Bu cümlelerimi ağzımda parçalayan kızıl saçlı fahişe
Yokluğun;
Kasıklarından çarmıha gerilmiş ağdasız bir genç kız!
ve zaman, bir küfür gibi
bir tecavüz gibi saygısız...
Yokluğundur aklıma tüküren cinnetim.
Yokluğundur omuzlarımda bekleyen şizofren meleğim
Beni içimdeki deliye ihbar eden sevgilim.
Yokluğun;
damarlarımdaki kan göç eden barbar tadında bir kavim.
Anladım.
Kaderim.
Denizin mavide, gecenin siyahta durması gibi
Yokluğun, beni anlamlandıran anlamsızlığım...
Yokluğun en makul olasıksızlığım...
Muhtaçlığım.
Mecburiyetim.
Bir gülün en güzel kırmızıya yakışması gibi.


30 Kas 2012

Yağmur






Yağmur çiseliyor.
Yağmur.
Ürkek.
Durgun...
Ardım sıra gelen gölgem
Bomboş ve karanlık yol boyu.
Ben sadece bir çift kundura sesiyim.
Dünya üzerinde bir çok değere sahibim belki ama.
O sokak için ben sadece, yağmur altında bir çift ayak sesiyim.
Islak dudaklar...
Islak saçlar...
Sırılsıklam belki ortalık.
Gece sırılsıklam olmuş bugün.
Gözlerimde yağmur çiseliyor inceden.
Yağmur.
Ürkek.
Sessiz.
Tenha.
Yalnız.
Ve yağmur çiseliyor
Durmaksızın.
Dört bucak yürüyesim geliyor biraz daha faza sigara ihtimaliyle.
Bir ihtimale komşu olarak
DEvamlı
Durmaksızın
Köhne aşkların gölgesinde yürümek.
Gökyüzüne selam vermek
Ya da yıldızlara.
Evrenin göz kırpışını yakalamak için.
Yağmura göz kırpman gerekiyor.
Ve sonra bulutların perdelediğini görüyorsun.. İnce bir sis perdesi.
Derinlikle aranda
Ve yağmurum...
Aramızda bulutlardan çok daha fazlası var.
Ve yağmurum
Sana yağmurum dediğim günden itibaren
Bana sonbahar hiç gelmeyecek.
Sen yağmursan benim nazarımda
Ziyaretin hep yaz yağmurları kadar sürecek.
Bilakis aptal ıslatanından.
Islanan tek kişi olarak
Selam söyleyeceğim sana.. Islak ıslak...
Yollar yalnız.
Kaldırımlar.
Yokuşlar.
Yalnız hepsi.
Hepsi ıslak.
Hepsi soğuk.
Hepsi ufalanmış bir yerlerden.
Üç beş toprak kaymakta sağdan soldan, dağ yamacından aşağıya.
Bir sigara filizlenmekte dudağımın sağ alt köşesinden bu yana.
Usul usul yaklaşan bir kor alev bana doğru.
Ciğerimin ta dibine işleyen sıcak soluk.
Dudaklarımdan geçen o tül perdesi.
Dilimin üzerinde gezen dumanın ince hazzı.
Bir saniyelik geri ödeme gibi üfürüşler.
Soluk alışlar.
Verişler.
Hızlanmalar.
Yağmur ağırdan alıyor bu kez.
Eşlik eder gibi sanki.
Gölgemle tanıştırıyorum onu.
İkisi de takip ediyor beni.
Ve yağmurum
Bitti sanırım.
Sabah olmak üzere.
Veyahut olmuştur belki çoktan.
Güneş çıkınca yok olur yağmurlar.
Güneş gelince gelen yağmurlar, zaten iktidarsız.
Geriye bir tek soru kalıyor sanki.
Yağmurum!
Söyle ki gidişini mecbur bırakacak güneş kim?
Veyahut; yaz yağmuruydun da sıcaktan mı şikayetlendik?

20 Kas 2012

Babe Bean



Bugün günlerden 20 Kasım Dünya Transgender Günü olduğundan mütevellit okuduğum trans deneyimlerin anlatıldığı kitaptan örnekler paylaşmak için bu yazıyı kaleme almak istedim.


Öncelikle bilinen ilk trans erkek deneyimini paylaşmak isterim. Bu deneyime her ne kadar trans desek de bir ameliyat söz konusu değildir, aklınızda öyle bir olay canlanıyorsa ondan kurtulun ve anlatacaklarıma odaklanın. Gerçi ameliyat şart mı değil mi orası da ayrı bir konu ki trans deneyim kitabına bu örneği aldıklarına göre öyle bir zorunluluğun olmadığını gösterir. Çünkü sözlüklerde de geçtiği gibi trans kendinden geçme, içinde bulunduğu ortamdan sıyrılma, kısacası ruhla ilgili anlamları varken neden dışsal bir şeyler beklenilsin ki. O yüzden bu ilk trans erkek deneyiminde de öyle bir zorunluluktan sıyrılma vardır.

Bu ilk deneyimin ismi Jack Bee Garland' dır. Nam-ı diğer Babe Bean. Bu kahramanımız cinsiyet, sınıf ve coğrafya sınırlarını aşan, pek çok cephede öncü biriydi. 1869'da San Fransisco'da doğmuştur. Babası üst rütbeli bir subaydır.Ailesinin zoruyla rahibe okuluna gider, ama akrabasıyla evlenip o okuldan kurtulur. Evliliğini de hemen bitirir.Okuldan ayrıldığında erkek kıyafetleri giymeye başlar ve bir çok yerde değişik işler yapmıştır.California'da erkek kılığına giridği için tutuklanır. Bu durumdan dilsiz olduğunu söyleyerek gerçek adını bir kağıda Babe Bean olarak yazar. Sonrasında erkek kıyafeti giyme özgürlüğünden yararlanmak isteyen bir kadın örgütünün direnişleri sonucunda serbest bırakılır.Ailesinden uzakta tekne-evde yaşamaya başlar ve bir yandan da The Stockton Evening Mail'de gazete muhabiri olarak işe alınır. Bu pozisyon sayesinde cinsiyeti daha fazla merak konusu olmaya başlamıştır. Basın "gizemli kız-oğlan, erkek-kadın" gibi yaftalar arayışına sokmuştur kendisini.(çok gerekliymiş gibisine)Amerika-İspanya savaşlarının olduğu dönemlerde Filipinlere gider.Oradayken biyolojik olarak kadın olduğunu gizleyemez her ne kadar erkek takma isimlerini kullansa da. Ama bir şekilde orada yeni işler bulur tercümanlık filan yaparak geçimini sağlar.Askerlik hizmeti hakkında ise net bir bilgi bulunmamakta. Garland'a genelde butch lezbiyen gözüyle bakılmaktaydı, ama Garlan'ın görünürde kadınlara karşı romantik bir ilgisi olmamıştır. Erkeklerle arkadaşlık etmeyi tercih etmiştir, hatta bazı görüşlerinde ileri giderek kadınların oy kullanma hakkına karşı çıkmıştır. Filipinlerden tekrar San Fransisco'ya geri döner. Yine erkek kıyafeti giymeye devam eder1906 Depreminde Kızıl Haç'a katılarak hemşirelik görevinde bulunmuştur. Bu zamanlarda erkek olarak görünmek için ayrı çaba göstermiştir. 30 yıl evsiz erkeklere hizmet eden bir kurumda çalışmıştır. Bu demek olmasın ki Garland'ın homoerotik bir ilişkisi olmuştur. Aksine kahramanımızın o tarz ilişkilerine dair bir delil yoktur. 1936'da ülserden vefat ettiğinde biyolojik kimliği otopsi ile açıklanır. Ölümünün ardından her erkek sayıan bir kadın hem de bir trans-erkek olarak değerlendirilmiştir.

1970'lerin sonlarında The San Fransisco G&L Project onun hakkındaki bir slayt gösterisinde kendini kadın olarak tanımlayan ve erkeklerin erişebildiği fırsatlara sahip olabilmek adına kılık değiştiren butch kadınlar geleneğine sokmuştur. Ama 1990 yılında çıkan From Female to Male(FTM) adlı kitapta Garland'ın trans erkek ayrıca muhtemelen gey olduğunu iddia edilmiştir.
Onun bir erkek gibi yaşamak istemesinin sebepleri yalnızca topluun kadınlardan beklediği giyinme şeklinden duyduğu hoşnutsuzluktan daha karmaşıktır!
Bu hikayede kimliklerin zaman içerisinde anlaşılmasının nasıl değişimler gösterdiğini görürüz.Bugünkü bakışımızla Garland'ın kendini nasıl tanımlayacağını kestirmek imkansızdır... Gerekli mi diye sorarsanız cevabım belli.

Dipnot: Yazının başında  örnekler paylaşacağım diye giriş yapmıştım, fakat gördüm ki tek örnek verirken bile ayrıntıları atlayamamamdan ötürü uzatıverdim. Bu durumu görünce de diğer ilgimi çeken örnek veya örnekleri diğer postlarımda sizinle paylaşmayı düşünüyorum. O yüzden şimdilik bu örnek günün anlam ve önemine değinemk istedim.

Dipnot: Başta Türkiye'deki öldürülen, hakarete uğrayan, evleri mühürlenen, kış mevsiminde sokakta kıyafetlerini dahi almalarına izin verilmeden bırakılan (vs.) trans arkadaşlarımızın günlerini kutlarım ve nefret cinayeti kurbanlarını da bu yazı vasıtasıyla anmak isterim.


Blogger Witget