5 Kas 2012

Her Yerdeyiz...



Başlığında dediği gibi, bu kanıyı şu son günlerde fena halde tastikledim diyebilirm sevgi pıtırcığı okurum benim.

Sıralamak gerekirse genel olarak:


Varan I:  Malumunuz dansa başlamıştım hatta bir yazımda ilk provamı da anlatmıştım.buradan bir tıkla ulaşabilirsiniz. Neyse işte dans topluluğumuzda önceden tanıdığım bir çocuk da var. ikinci provamızda su molasında yanıma gelip " eee enişteyle nasıl gidiyor" gibisinden muhabbete girdi. böyle susuzluğumuzu gideridiğimiz bir anda ayaküstü bir eşcinsel dedikodusu çevirdik. o kadar zıpladık diyafram açtık boşa gitmesin. Onunkilerden benimkinden filan derken mola biter ve tekrar çalışma başlar. bu klüpte o benden daha eski olduğu için kıdemliler arasından onu bilen bir kaç kişi varmış. artık beni de bilirler bir kaç provaya bakar :) Çok iyi geliyor ama kişinin o yoğun tempoda kendi gibi hisseden birisiyle paylaşımda bulunması. benim hiç huyum olmamasına rağmen eşcinsellerin dedikoduyu sevme içgüdüsünü taşıdığımdan arada yapmıyor değilim. (dese de inanmayın siz) Zaten sevdiğim iki öge bir aradayken yanına dedikodu ve eşcinsel hayatı da ekleyince provanın yenmesin keyfinden yani. Müzik, dans, dedikodu ve eşcinsellik daha ne olsun. Ben bu klübü beni istediği kadar yorsun bırakmam sanırım. Hee yeri gelmişken gösterimize de beklerim yanisi...


Varan II:  Ailem dediğim birkaç eşcinselden oluşan grubumla haftada bir gün mutlaka alsancakta buluşurduk ve düzenli olarak aynı kafeye giderdik. Ki artık bu monotonluktan gına gelen bizler en son buluşmamızda kararlaştırıp. biz niye kendimize eziyet ediyoruz. biz ki sosyalleşmeyi araç değil amaç edinen bir grubuz. Biz niye kendimize eziyet ediyoruz ayol dedik. (ayol'u ben şuan dedim) Ve demokratik bir oylamayla bir dahaki buluşmanın farklı bir mekan olma arzusunu taşıyarak son buluşmamızdan ayrıldık. İşte yine planlar yapıldı filan buluşalım diye, ama mekan belli değil. Buluşma da taraflar sonbahara özenirmiş gibi teker teker döküldüler ve abimle ben kaldık sadece bulşmak isteyen. eee onunla da oturup konuştuk. sonunda benim dediğim bir mekana gittik. Kalk bu akşam bornova yapalım dedik. ki bilen bilir cumartesi İzmir'de alsancağa gidilir. Biz ne zaman mersine gittik ki hep işlerimiz tersine bizim diyerekten bornovada buluştuk. Yeni açılan kahve diyarını deneyek dedik. koccaman bir mekan ferah ve çok romantik oluyor akşamları. her masada mum ışığı eşliğinde tatlını ve kahveni yudumluyorsun filan. sevgilimi saçlarından sürükleyip karşıma koyasım geldi o an. Kahve diyarı ama waffle, döner, kumru dünyası da içinde simit ve bir kaç dünya daha eklenilcekmiş. sonra içinde Vagon Cafe diye ufak bir vagonun içine 4 5 masalık bir yer ayırmışlar sıpagetti ve meyve suları için. Ve minimum elemanla çalışıyorlarmış, o yüzden sipariş vermek de biraz zorlandık. tecrübesizliğimizden köşe bir yere oturmuşuz sanırım. Peki ilk gidişimize rağmen ben bu kadar bilgiyi nasıl öğrendim işte asıl konu bu. Mekanın ortaklarından birisi abimin uzun sürediir konuştuğu yakın zamanda buluştuğu arkadaş olduğu bir eşcinsel bireymiş. O akşam masamıza geldi bizimle ilgilendi filan. İnsan bi özel hissediyor kendisini. Ya da bana özel sanırım bu duygu. daha önce hiç masama mekan sahibi oturmamıştı :)  Kahve diyarı gibi bir yere git mekan sahibi masana otursun ve onunla ayaküstü yine dedikodunu yap. Yakın zamanda samimi kız arkadaşlarımla da gittim. Onlar da merak etmişler mekanı. Aaa ben biliyorum götüreyim sizi rehberlik yaparım çok güzel dedim. Kaç kere gittin diye sorunca biiir dedim, şaşırdı garibanlar. Ama mekana gittiğimizde selam verip hoş geldin ikilemcim diyen bir şef görünce afalladı yavrularım. Durumu açıklayınca anladılar ne yazık ki. Durumu anlatınca tebi iki dakikalık havam da gitti.İşimizi görüp mekandan çıktığımızda hoşçakal dilekleriyle uğurlanmak da pek bir anlam katmadı egoma :)
Mekan sahibi bir tanıdık daha edindim yanisi bu hafta daha ne olsun...



Varan III:  En ilgincini ve dünya ne kadar küçük eşcinsel alemi daha da küçük dedirten gelişme yi sona sakladım. O kadar karmaşık, gayri meşru bir konu ki nerden başlayayım bilemedim. Neyse bir yerden gireyim ortalara toplarım diyorum ve başlıyorum.

Abim dediğim kişi bana bi gün mesaj çeker ve beni bilen bir arkadaşım sizin okuldan bir tanıdığı vamrış benimle tanıştıracakmış diye. Ben de aaa kimki öt çabuk dedim ve çocuğun anında asl bilgilerine eriştim. Facesine de baktıktan sonra. aa git koş buluş demem bir oldu. Çocuğun okuduğu  bölüm ve yaşıyla ilgili bilgileri alınca bende bir aydınlanma sezinledim tabi ben. Hemen bizim fakültede o bölümde okuyan ve Kahve diyarında rehberlik ettiğim sarışın alevime dedim ki sizin bölümde bu isimde bir çocuk var mı? o da evet ikilem gay dimi o çocuk diye o bana sordu. Ben de evet canım gay ve abimle beğenmişler birbirlerini buluşcaklar dedim. Kız sanki izafiyet tezinin sağlamasının doğruluğunu tespit etmiş kadar sevindi. Ki sarışın alevimle aynı fakülte ve koridordayızdır, doğal olarak çocukla da. Kahve Diyarı buluşmamızda da çocuk hakkında özel bilgileri ve izlenimleri aldım tebi kaçar mı. Yarın oslun abime özet bir mesaj çekerim.

Bir de bu yetmezmiş gibi. Bu çocuk bizim gruptan diğer bir arkadaşımın flörtünün kankası çıkmış. ki arkadaşım o ve kankası bi akşam beraber takılmışlar. Yani çocukla abim buluşcak ama o görene kadar grubun diğer üyeleri çocuk hakkında ondan daha fazla bilgilere sahip. Yavrum sadece fotosunu görüp buluşmaya gidiyor. (yerim ben onu) Şimdi farkettim de biz ne kadar kollektif çalışan bir grubuz  o.O  Düşündüm de biz mi fazla ortamız yoksa o çocuk mu fazla kişi tanıyor? yoksa sadece bir tesadüf mü? kader ağlarını parmak ucunda örmeye mi başladı?



Velhasıl kelam; bir şehirde belli bir süreden fazla kalınca o şehir küçük bir kasaba oluyor senin için. Ben bundan şikayetçi miyim peki?  -Tebiki hayır..İnsan paylaştıkça samimi olur. Bizim için asıl kimlik en zor paylaşılan bir şey olduğundan, yanındakinin, sana hizmet edenin, sınıf arkadaşının, dans eşinin bu yönünü bilmen paylaşımızı daha da kalitelendirmez mi? İnsan paylaştıkça çoğalmaz mı? Çoğaldıkça aslını bulmaz mı? Samimileşme mutluluk getirir mi?

Yeni tanışıklıklar güzeldir. Her yeni doğan gün yeni, samimi, paylaşımcı, sağlam(vs) arkadaşlıklar getirsin...



4 Kas 2012

Gitmeni Bekliyorum.

Gitmeni bekliyordum; infilakımı usulca.
Terli ve aç bir hayvan gibi acıdan beslenmeyi...


 

 
Gitmeni, terk etmeni.
Beni simsiyah bir et parçasında ihtiyar bir larva gibi bırakmanı
Ve bırakmanı ikinci el bir pedin üzerinde koyu kırmızı bir kan pıhtısı gibi
Bekliyordum gitmeni
Amorf bir kum tanesine gömülmeyi…
Sarı ve apseli bir hastalık gibi;
Tiz bir çocuk korkusu gibi;
Bir ortaçağ fahişesi gibi çarmıha gerilmeyi!
Yokluğunun çıplaklığında intiharıma demlenirken inancımı yitirmeyi
İçimdeki tanrıya can çekiştirmeyi…
Gitmeni bekliyordum.
Geleceğin günü fısıldamadan takvimlere.
Yüzünü de toplayıp düşlerimden
Ve çekilip tüm yaşam hücrelerimden,
Beni yorgun bir klozetin dibinde,
Kimsesiz bir ceset gibi, bir penis kılı gibi bırakmanı!
Benzemeden hiç kimseye; hiçbir vedaya, hiçbir ayrılığa;
Hiçbir “Hoşça kal”a benzemeden…
Gitmeni bekliyordum.
Bu şehre görünmeden, değmeden.
Ben apaçık ölümü övmeden;
Bekliyordum gitmeni, terk etmeni…



                                                                               

3 Kas 2012

Sevgilim, Ağacın (Aydınlık) Bir Ucunda


   Sevgili okurcuklarım şimdi size seneler öncesinde kalemle kağıdı yeni birlikte kullanmaya başlayan İkilemin ilk örneklerini sunacağım. minik kokulu defterimi geçenlerde odamı kurcalarken keşfettim yine. Aslında o defteri hocamız(örtmenimiz) günlük olarak kullanın demişti, fekat ben bilmişlik ya da üşengeçlik yaparak şiir yazmışım. ya da ona benzer düşünceler. Sanırım yan yana yazarak dolduramayacağımın farkına varıp alt alta yazmışım düşüncelerimi...


normalde hiç çilek sevmem
 


İşte size şimdi bu minik defter ve minik parmaklardan çıkan yazılarımı paylaşacağım. Geçmişte tutulan notların en güzel yanı zaman geçtikten sonra moralinizi düzeltme potansiyeline sahip olmalırıdır.Bu defter bu görevi hakkıyla yerine getirdiği için seneler geçse de hala benimledir ve daha da olacaktır.




Şimdi gelelim örneklere...



 SEVGİLİM


Sevgilim dedim                                           Sevgilim dedim                      Sevgin yanımda
defterime bir sevgi yazdım                          açılıverdim                             şimdi onunla gezip
bütün papatyalar                                          bütün sarmaşıklar                   tozuyorum.
yanıma geldi.                                               yanıma geldi.


AYDINLIK

Okudum mu aydınlığa açılıyor gözlerim
Daha da büyüyorum
Asma dalı gibi sereserpe
Saksıdaki sarmaşıklar da
Benimle birlikte gülüyor
Okudum mu yürüyorum
İçime doluyor aydınlık

- okuma alışkanlığı yavaştan kazandığım zamanlarda yazılmış bir yazı herhalde. bana bak sen :) -


Ucunda Bir Ağacın


Beni göremezsin karanlıkta
Ben de seni

Ama
Karanlık görür bizi
Ucundayken bir ağacın.

 


- cinsel kimliğimi düşündüğüm zamanları düşünüyorum da bu zamanlarda sanırım erkeklere meylimi sorgulamadan yaşama girişimlerim oluyordu. Tabi içimden gelen bu dürtüyü yine içimden gelen gizlenmeyle yaşamayı tercih ediyordum. Ne kadar ilginç geliyor düşündükçe di mi? -







3 Boyutlu Mısralar




Hayat bazen deli ediyor...
Sadece bazen etse o da iyi. İnsan kavrulmalıyım çöllerde diyor. Gerçi İzmir’deysen fazla uzağa gitmene de gerek yok. Bir “çıkış” yazısı arıyoruz hayat çizgisinde. Ya da Veysel Şatıroğlu’nun dediği gibi gece-gündüz iki kapılı bir handa yürürken aradan sıvışabileceğimiz kestirme bir kapı bulmak için bakınıyoruz etrafa. Bazen de ölmemek için saklanıyoruz kendimizce devekuşu misali.
Ama şunu bilmiyoruz ki;

 
Aslında bazen karşımızda ya da dolmuşta, otobüste. Bazen ıslandığın yağmurun altında, istasyonda, vapurda hani olur ya bazen bir bakmışız da yanlış çevrilen bir numarada kimi ne zaman nerede tanırız bilmiyoruz… Öyle mi?

 

Bakmışsınız yazılan iki satır mısrada anlatmak güç olur bazen. Sıkışır duygular kelimeler arasında . Ne olursa olsun kalptir sezen bunu. Kalbimiz her zaman bir üç boyutlu arar, yazılan her satırda ve mısrada… Buna neden karşı koyamayız bilmiyorum. Yetinemediğimiz noktalarımızı törpüleyemiyoruz. Denesek de beceremiyoruz. İnsanoğlu maymundan daha maymun iştahlı kabul, fakat kardeşim doyma diye de bir olgu da var!

 

 

1 Kas 2012

Ne Esnemeydi...



Seneler öncesinden dans geçmişim olmuştu. profesyonel olarak belli bir alanda olmasam da profesyonel olarak dansa ilgi duyuyorum yani. Hatta uzun süre etmeyince çok kötü hissedip yolda müzik dinlerken ettiğimin farkına sonradan varıyorum.

Neyse canım okurum işte bu seneler sonrasında bedenimin iyice karta kaçtığının farkına varıp  üniversitenin imkanlarından faydalanmak adına bu sene Modern Dans ve Dans Tiyatrosu diye bir gruba üye oldum ve hatta yakın zamanda ilk provamızı da yapmış bulunduk. şimdi size azcuk oradaki izlenimlerimden bahsedeceğim. popik içeri, sırt dik ve oturma kemiklerimize oturalım...


Provaya tıka basa yemekten sonra katıldım. Günlük kıyafetlerimizden sıyrılmamız gerekiyordu provalarda, çünkü modern dansın rengi siyah'mış... O yüzden çantamdan kıyafetlerimi çıkartıp erkek soyunma odasına geçtim. Oda tabiki dolu, dolu dediğim zaten dansta topu topu 6 erkeğiz. İşte hepimiz ordayız. Bir girdim herkes siyahlarını giyiyor. kimisi sadece t-shirtünü giyebilmiş kimisi eşofmanını giyiyordu girdiğimde :) Azcuk oyalandım bakındım filan, sohbet muhabbet oldu tanışma faslının ilk ayağını soyunurken yaptık.


Salona girdiğimizde barlarda esneyen kıdemliler vardı. Çalışma saatini bekledik, geç gelicekler varmış diye. Çember kurup tanışmaya başladık. Soyunma odasında gördüklerimi bir de burada daha ayrıntılı tanıdım tabi. İki tane Fransız erasmus öğrencisi vardı. Sanırım balerinlerdi onları izlemek pek zevkli ve hırs vericiydi. Tanışma bittikten sonra ısınmalar başladı. Baştan yavaşça yere çök sonra ellerini arkaya ger gidebildiği yere kadar,yere yüzüstü uzanıp belinden kalkmaya çalış. En sevdiğim ise bacaklarını açıp yavaş yavaş ellerinle arkaya doğru gelip gerilmek. Çok pis doggy'yi andırıyor, tabi daha estetik hali. Bu ısınma hareketi sayamadığım akdar tekrarladıktan sonra koşturulduk. Kendimi kışlada hissettim resmen.


Gelelim grupça en zevk aldığımız yanına. Salonu çapraz kullanmaya başladık ve bir köşeden diğer köşeye hocaların gösterdiği hareketleri yaparak gittik. Kasarak bacak kaldırıp karşıya gitmesi bir de zıplayıp dizlerini karnına çekme de tebrik alıp alkışlanıldım yanisi.. Çok pis zıpladığımı ve ses çıkarmadığımı bu çalışmada anladım. Bacak açarak uzun atlama bi nevi atın engelden atladığı hareketi yaptığım hareketi fotoğrafamak isterdim, aynadan kendimi gördüğümde yılların baleti sandım.


Bu tarz hareketlerden sonra oyunlara geldi sıra. Güven oyunu başlığı altında bir kaç oyun oynatıldı az da onlardan bahsedeyim. İlki birbirini tanımayan iki kişi kol kola girip teki gözlerini kapatıp eşine kendisini bırakıyor, diğeri onu keyfince koşturuyor. İkincisi karşıda seni bekleyen birisine gözlerin kapalı son hızla koşuyorsun o da seni tutuyor en sonunda. ama karşındaki hafiften kendini çektiği için sen gittim gittim bitmedi bu yol diye tereddüt edip duruyorsun, sonum fukara sümüğü gibi duvara yapışmak olmasın diye. Ben yapamayanları görünce çok pis gaza gelip karşıda beni bekleyen cengavere öyle bir sarılmışım ki bileğim acımıştı siz düşünün. Son olarak da küçük bir grup çember oluşturup ortaya bir kişi alıyor. o kişi ayaklarını sabitleyip kendisini çembere bırakıyor elden ele dolaşıyor hacı yatmaz gibi. Güzel bir duygu. Konser verip seyirci kalabalığının üstüne kendimi atmayı çok istemişimdir. bunu küçük çapta olsa da gerçekleştirdim. Diğer bir oyun ise (biz de oyunlar bitmezzz) serbest bir şekilde salonda yürürken sana söylenilen kelime hakkında aklına ilk gelen hareketi yapmandır. Özellikle hayvan denildiğindeki grubun halini görmenizi isterdim.


Her güzel şeyin bir sonu olduğunu hepiniz biliyorsunuzdur. Bu çalışmanın da sonuna geldiğimizde kas kasılmasını engelleyici hareketleri yaptıktan sonra terapi gibi bir şey yaptık ki çok iyi geldi. Adele'nin bir şarkısıyla ışıkları kapatıp zemine uzandık ve bizi rahatlatan şeyi ya da kişiyi düşündük ;) Ne düşündüğüm şimdilik bana kalsın ama çok rahatlamıştım kalkmak istememiştim o derece. Terapimizi de yaptıktan sonra tekrar soyunup giyinme faslına geldik. Ama bu grubun sevdiğim bir yanı da herkes deodarantlı geliyor :)

Kısaca, gerçi bu kadar yazdıktan sonra neyin kısacası bu.. neyse saçma işte torba doldurmak marifet. Uzun bir süreden sonra esnemek kaslarıma iyi gelmişti. Hem ne demişler sağlam vücut sağlam kafada bulunur. Dans güzeldir. Dans etmek özgürlüktür; dili, dini, ırkı, rengi yoktur.


Dansla Kalın...



Blogger Witget